Կոնչոլը հայկական ավանդական շատ պարզ ու համեղ ապուր է, որը պատրաստում էին չորացած հացն օգտագործելու համար:
Խաշը հնագույն հայկական ուտեստներից է, որը տարածում է ստացել Կովկասում և Անդրկովկասում: «Խաշ» անվանումը, ըստ ամենատարածված վարկածի, առաջացել է հայերեն «խաշել» բառից:
Բազրկանին մեզ է հասել մուսալեռան խոհանոցից: Թեթև ամառային այդ ուտեստը հավանաբար իրանական ծագում ունի, քանի որ անունը նշանակում է«վաճառական»:
Դդումով ապուրի հիմնական բաղադրիչներն են դդումը և արգանակը, սակայն երբեմն ավելացնում են նաև բրինձ, պանիր և գինի:
Արևմտյան Հայաստանից մեզ հասած ամենահամեղ և յուրօրինակ ուտեստներից մեկը Վանա քաշովին է։
ՙԳառնի յարախ՚ անվանումն առաջացել է Գառնու երախ (Գառնու ձոր) արտահայտությունից՝ պատրաստման ձևի համար:
Խաշիլը Հայաստանի մի շարք մարզերում տարածում ունեցող ուտեստ է: Այն համարվում է էթնիկ հայկական նախաճաշ, որի հիմնական բաղադրիչներն են՝ փոխինձը, կաթը կամ չորաթանը, յուղը կամ կարագը, սոխառածը: Որոշ շրջաններում տարածված է նաև «Եփութուխ» անունով:
Տարեհաց (հայերեն բառացի նշանակում է տարի-հաց), հայկական ազգային հաց է, ավանդաբար թխվում է Հայաստանում և հայկական սփյուռքում Հայկական Ամանորի սեղանին պարտադիր է ունենալ Տարեհաց, այլ անուններով՝ տարի, տարինհաց, կրկենե, դովլաթ, միջինքի կլոճ, տալաուզի, ուփուռնիկա, ղալաչի և այլն։
«Վարդ տոլմա»-ն հայկական խոհանոցի ավանդական ուտեստներից մեկն է:
Մշոշ ազգային կերակրատեսակը Վանա հարուստ խոհանոցի բաղադրատոմսերից է: Գլխավոր բաղադրիչը ոսպն է, որին միանում են դդում,կանաչ լոբի կամ բազուկ